• GRUPA ORLEN (strona główna)
Dla niedowidzącychRozmiar tekstu: AAA
Czy wiesz...Kto wynalazł asfalt?

29-08-2017  

​Asfalt jako gęsta ciemna ciecz sącząca się ze skał znany jest od starożytności [1]. Należy doprecyzować, że asfalt naturalny może występować w postaci zarówno skał nasyconych asfaltem, jaki i jezior asfaltowych, asfaltytów, piasków bitumicznych i pirobitumów [2]. Pierwsze zastosowanie asfaltu naturalnego datuje się na rok około 3800 p.n.e. Był on wówczas wykorzystywany przez Sumerów do uszczelniania łodzi wykonanych z trzciny. Jako lepiszcze spajające bloki kamienne posadzek i ścian został użyty po raz pierwszy w okolicach Bagdadu ok. XXX w. p.n.e. [2].

Pierwsze udokumentowane użycie asfaltu w drogownictwie przypisuje się konstruktorom Drogi Procesyjnej w Babilonie za panowania króla Nabapolassara ok. 615 r. p.n.e. Według odnalezionych inskrypcji droga była wykonana z wypalanych cegieł spojonych asfaltem [4]. Ponadto, starożytni Egipcjanie wykorzystywali konserwujące właściwości asfaltu do mumifikacji zwłok. W Imperium Rzymskim był on z kolei wykorzystywany do uszczelniania basenów, zbiorników wodnych oraz akweduktów. Wiele wieków później, w 1595 r., Sir Walther Raleigh płynąc do Nowego Świata odkrył naturalne jezioro asfaltowe na wyspie Trynidad u wybrzeży Wenezueli. Korzystając z jego zasobów był w stanie uszczelnić uszkodzone podczas żeglugi statki.

Pomimo wyżej opisanych zastosowań, asfalt jako lepiszcze w drogownictwie, w nowożytności upowszechnił się dopiero w XIX w. W Paryżu na Placu de la Concorde w roku 1837 wykonano pierwszą nawierzchnię z płyt asfaltowych, a 21 lat później również w Paryżu ułożono nawierzchnię z przekruszonych, zagęszczonych skał asfaltowych [2]. W USA pierwsza nawierzchnia bitumiczna została zbudowana w 1870 r. przez belgijskiego chemika Edmunda J. DeSmedt’a. Wzorując się na nawierzchni wykonanej w Paryżu, wbudował on mieszankę mineralno-asfaltową w Newark, w New Jersey.  

Wraz z wynalezieniem, pod koniec XIX wieku, technologii przerobu ropy naftowej nastąpił prawdziwy przełom w rozwoju nawierzchni wykonywanych z udziałem asfaltów ponaftowych. W Polsce i w Europie za pioniera w dziedzinie otrzymywania asfaltu na drodze destylacji ropy naftowej uważa się Ignacego Łukasiewicza. Po raz pierwszy zaprezentował on swój produkt na wystawie w Jaśle w 1858 r [2]. W USA produkcję przemysłową asfaltów otrzymywanych z utlenienia pozostałości po destylacji ropy naftowej wykorzystano w 1894 r. [2]. Już w 1902 r. produkcja lepiszczy asfaltowych w USA osiągnęła pułap ok. 20 tys. ton. W Polsce nawierzchnie asfaltowe zaczęto stosować dopiero po I wojnie światowej. Asfalty do budowy dróg pochodziły wówczas w znacznej większości z rafinerii Polmin w Drohobyczu [2]. W okresie międzywojennym produkowano w naszym kraju kilkanaście tysięcy ton lepiszczy rocznie. Obecnie stosowane w Polsce asfalty ponaftowe pochodzą w większości z krajowych rafinerii, które według danych Głównego Urzędu Statystycznego w 2016 roku wyprodukowały ponad 1 mln ton tego wyrobu.


Bibliografia
[1] Paczuski M., Przedlacki M., Lorek A.: Technologia produktów naftowych, OWPW, Warszawa 2015.
[2] Gaweł I., Kalabińska M., Piłat J.: Asfalty drogowe. WKiŁ, Warszawa 2014.
[3] http://www.libuszamuzeum.iap.pl, dostęp 02.08.2017
[4] Gillespie H.: In A Century of Progress: The History of Hot Mix Asphalt, National Asphalt Pavement Association, 1992
[5] http://www.asphaltpavement.org/index.php?option=com_content&view=article&id=21:history-of-asphalt&catid=196:uncategorised&Itemid=268, dostęp 02.08.2017​

« powrót

 
 
 

Marki Grupy ORLEN